baby van het jaar 2011

 Luna van Tongeren Luna Woonplaats: Eindhoven Geboortedatum: 25-11-2010 Stem op deze baby: Sms "baby spatie 12712" naar 4422 (€ 0,60 p.o.b. plus kosten mobiele telefoon)

Baby: Luna

Mijn meisje Luna is vernoemt naar dit verhaal, tevens game. Ze is sterk, mooi als de maan en heeft de sterretjes in haar ogen meegenomen uit het heelal. De protagonist van het verhaal is Bunny Tsukino (Usagi in de originele Japanse versie), een meisje dat in Azabu Juuban (een wijk in Tokio) woont en op een dag de pratende poes genaamd Luna ontmoet. Luna vertelt haar dat ze de Sailorstrijdster van de maan is en het kwaad moet bestrijden. Bunny krijgt daarvoor van Luna een broche waarmee ze in Sailor Moon kan veranderen. Ze vecht als Sailor Moon tegen verschillende vijanden. Naarmate de serie vordert, leert ze meer over haar verleden en haar krachten. Tevens ontdekt ze de andere Sailorstrijdsters: Sailor Mercurius (Mercury), Sailor Mars, Sailor Jupiter en Sailor Venus. De plot beslaat vijf grote verhaallijnen. In elke verhaallijn staat een andere tegenstander centraal. Dark Kingdom De eerste verhaallijn. Hierin ontdekt Bunny haar krachten en leert ze de andere Sailorstrijders kennen. De groep moet de aarde verdedigen tegen het duistere koninkrijk, geleid door Koningin Perillia (Queen Beryl). Bunny moet de andere Sailorstrijdsters en de maanprinses vinden om de koningin te kunnen verslaan. Nadat de andere Sailorstrijdsters ontwaakt zijn en tevergeefs naar de prinses zoeken, ontdekken ze dat Bunny zelf Prinses Serenity, de prinses van het Zilveren Millennium, is. Mamoru Chiba, die zich in Tuxedo Mask kan veranderen, is de prins van de aarde, Prins Endymion. De prins en de prinses waren in hun vorige levens een liefdespaar, maar werden gedood toen de strijdmacht van de aarde het rijk van het Zilveren Millennium vernietigde. Maar koningin Serenity heeft met het zilveren kristal de levens van de maankinderen (dus ook de Sailorstrijdsters) en de prins, de prinses en Luna en Artemis, de twee katten, gered. Black Moon Sinds de strijd tegen het duistere koninkrijk zijn de geheugens van de Sailorstrijders gewist, zodat ze zich niets meer herinneren van wat er is gebeurd. Wanneer de aarde echter wordt bedreigd door een nieuw kwaad, de Black Moon Clan, herstelt Luna hun geheugens en hun vermogen om Sailorstrijders te worden. De groep bindt de strijd aan met de Black Moon Clan. Infinity De Sailorstrijders moeten opnieuw het gevecht aangaan, ditmaal met de Death Busters: een organisatie die tot doel heeft om de alien genaamd Pharao 90 naar de aarde te brengen. Als dat gebeurt, zal hij al het leven op aarde vernietigen. Dream Tijdens een zonsverduistering arriveert het Black Moon Circus op aarde met het doel het legendarische gouden kristal te vinden waarmee hun leider, koningin Nehellenia, kan worden bevrijd uit haar gevangenis. De Sailorstrijders moeten dit voorkomen, omdat Nehellenia als ze eenmaal vrij is de aarde zal vernietigen. Stars In deze laatste verhaallijn komen de Sailorstrijders tegenover hun sterkste tegenstander ooit te staan: Shadow Galactica. Deze organisatie wordt geleid door een onsterfelijk wezen, genaamd Chaos. Al snel blijkt dat Chaos achter de schermen verantwoordelijk was voor de komst van alle voorgaande tegenstanders van de Sailorstrijders, die hulp krijgen in de vorm van nieuwe Sailorstrijders.

Download CD1_-_01_-_Ben_Saunders_-_Kill_For_A_Broken_Heart[1]

Oh wat een heerlijke finale van "The Voice Of Holland" gisteren avond.

Ik was al "fan van Ben" maar na gisteren helemaal.

Wat een duet met Duffy…heerlijk…en "If you don't Know me by now" prachtig vertolkt!

Wat een soul….

Ik wil je via deze weg feliciteren met je overwinning Ben…:)

Het was terecht..jij hebt de Voice Of Holland gemaakt tot wat het is geworden!

Mensen geniet van de nieuwe single van Ben…hierboven!

En natuurlijk ook van de video's hier onder.

Groetjes Vulcany.

Emis N'Arif inoe
chek dajeg i 3echker
Emis N'Arif inou
chek wahdig i tegser
Gezrar eneg
titawen enig
ewjintaje erbare inoe
Zine enech tiwarin eneg
zedrent di Our inoe
chek daziri n djari inoe
chek d arenizje inoee
chek d refraheth di our inoe
chek d sa3d inoe

Vertaling…

Zoon van mijn Rifland
jij op wie ik verliefd ben
Zoon van mijn Rifland
jij alleen die ik wil
Jou blikken,
Jou ogen,
Hebben mijn gedachte weg genomen..
Jou schoonheid, jou woorden
Wonen in mijn hart..
Jij bent de maan in mijn nachten..
jij bent mijn levenslied..
jij bent de blijschap in mijn hart
jij bent mijn geluk.

Your car is Japanese,

your pizza is Italian,

your Shoarma is Arab,

your wine is Chilean,

your coffee is Brazilian,

your tea is Tamil,

your watch is Swiss,

your fashion is French,

your shirt is Indian,

your shoes are Thai,

your radio is Korean,

your vacations are in Turkey.. and then complain that your neighbour is an immigrant?

Pull yourself together!

Copy if you are against racisme!

  Have a nice day!

Ik kan niet slapen, mijn gedachten gaan van het verleden naar heden en terug.

De geboorte van mijn kleindochter maakt veel in me los.

Ik denk aan mijn geboorte Februarie 1956.

Het was volgens zeggen 20 graden onder nul, er was geen verwarming men deed het met een kolenkachel in de huiskamer.

Ook waren er in veel huizen nog geen douches en gingen wij kinderen in een zinken teil in bad voor de kachel.

De rest van het huis was ijskoud.

De ijsbloemen stonden op de ramen aan de binnenkant zelfs!

Als baby heb je aan de koude geen herinnering natuurlijk en hoe men het destijds aanpakte daar heb ik geen idee van.

Rond een jaar of vier vijf begon je echt het besef te krijgen wat er om je heen gebeurde en ging je gebeurtenissen echt onthouden.

Toch was de kou geen kou, het was leuk om in de sneeuw te spelen.

Sleetje rijden, ijsbaantjes glijden, sneeuwpoppen maken, sneeuwballen gooien, je voelde de kou niet.

We gingen naar buiten gekleed in bebreide borstrokken, deze werden aangetrokken onder een weer zelf gebreide trui.

Lange sokken, ook weer zelfgebreid door oma of tante die door een soort van jarretelletjes omhoog werden gehouden.

Op een foto die ik nog heb hadden we zelfs geen jasjes aan.

Soms waren onze vingers zo koud dat ze gingen tintelen en dat deed wel pijn.

Trok je toch voor even je handschoentjes aan maar die waren helaas binnen no-time nat!

Ook gebreid natuurlijk…;)

We aten boterhammen met spekvet en daar overheen suiker, wortelstamp en erwtensoep, natuurlijk zelfgemaakte!

Als je binnenkwam rook heel het huis er naar.

Maar hoe koud het ook was we speelden meer buiten als binnen dat ging zo toen.

Tot de lantarens aangingen dan moest je naar binnen.

Er werd gegeten, je pyama ging aan en rond zeven uur naar bed onder de dikke dekens.

Er werd toen niet zo nauw gekeken en gek genoeg waren we ook altijd blakend van gezondheid!

Griep, hoest? nee hoor..

Later toen ik mijn eerste kind kreeg woonde ik in een huis met alleen een gashaard in de kamer verder was er ook nergens verwarming.

Het huis was van voor de oorlog en het was koud en vochtig.

Douchen en naar de toilet gaan 's winters was geen pretje.

Destijds beviel ik van mijn zoon in het ziekenhuis waar je dan ook zeven dagen moest blijven.

Je kind lag met andere baby's in een kamer en d.m.v. een groot raam kon je naar je kind kijken.

De zorg voor je kleintje mocht je niet zelf doen dat deden de zusters!

Het flesje geven was het enige wat wel mocht.

Na die zeven dagen ging je naar huis en stond je er alleen voor.

Het motto was "Regelmaat, Rust, en Reinheid."

Huilde het kind was het advies : laten huilen anders zou het te verwent worden.

Op tijd eten en elke dag in bad en vooral flink inzepen overal want dat was rein!

Als je naar het consultatiebureau moest kreeg je daar adviezen die je dan moest opvolgen want zij wisten het het best!

Ik was jong, onwetend en onzeker maar je moest het zelf doen.

Er kwam geen kraamhulp, geen verloskundige om je te begeleiden.

Wat is de tijd veranderd..

Wat zijn de opvattingen veranderd zeg!

Nu mijn dochter bevallen is maak ik het allemaal weer van dichtbij mee.

De zorg voor mijn dochter in de verloskamer, na een lange dag van pijn haar adviseren een ruggeprik te nemen omdat het ondoenelijk zou worden voor haar.

Haar proberen gerust te stellen…mee te leven met haar angst.

Na de ruggeprik elk kwartier komen kijken omdat het niet goed ging.

Het kindje werd zo goed in de gaten gehouden dat toen het echt nodig was er beslist werd een keizersnede te doen en dat ging in een razend tempo.

Ook tijdens de operatie was er die warme zorg, van elk moment werden er foto's gemaakt van begin tot einde.

Ik heb er geen woorden voor en zal het ook nooit vergeten.

Mijn kleindochter kwam door hen gezond op de wereld en met mijn dochter gaat het geweldig.

Ze moest vier dagen blijven, en ook op de kraamafdeling waren ze er voor hen.

Ze kreeg alle mogelijke uitleg, het bedje stond bij haar en ze kon haar kindje knuffelen en bij haar in bed leggen.

Dat werd aangespoord zelfs…al huilde het kind nog zo vaak lekker oppakken en naast je leggen, je lichaamswarmte geven zodat je kindje zich veilig voelt.

Hoe meer liefde hoe beter!

Geef je kindje eten als het honger heeft.

Rust, Regelmaat en Reinheid?

Niks meer van dat al..niets meer wat moet behalve liefde geven en veiligheid.

Geen dagelijkse baden meer, geen zeep..

De kraamhulp komt je helpen thuis en geeft antwoord op al je vragen, geen onzekerheden meer.

Ook de verloskundige komt drie keer thuis en checkt alles.

Het kindje wordt twee maal per dag getemt, voor onderkoeling of juist koorts.

Het moet een mutsje op om de warmte vast te houden.

Het krijgt vitamine K en D.

Een meisje heeft al last van hormonen..

Wist je dat de moedermelk genezend werkt voor onstoken oogjes of tepelkloven?

Een druppel en het is zo genezen.

Tja…de wetenschap gaat vooruit.

Ik werd geboren in de koude winter van 1956 en ook ik werd groot.

Net als mijn kinderen.

Nu is er overal warmte..en moet het kind warm gehouden worden.

Of het beter is?

Een ding is zeker…mijn kleindochter krijgt veel liefde en veiligheid.

Had ik het allemaal geweten toen ik kinderen kreeg?

Had ik het zeker gedaan net als nu!

Hoi Ben, ik weet niet of je dit ooit leest maar ik hoop het wel.
Afgelopen nacht is m'n dochter bevallen van mijn kleindochter.
Het is niet gemakkelijk geweest , mijn dochter heeft veel pijn gehad en ons kleine meisje kon niet uit zichzelf geboren worden.
Het werd een keizersnee.
Ik heb haar overal mee bijgestaan, ik werd sterk!
Maar ik leed onder het verdriet van mijn dochter en natuurlijk voelde ik de angst die zij voelde.
Ze was zo vreselijk teleurgesteld want ze wilde zo graag dat ik haar dochter mee hielp op de wereld te komen.
Maar het mocht niet zo zijn.
Waarom schrijf ik dit?
Haar vader is in 1996 plotseling overleden aan een hartstilstand, hij was in hart en nieren muzikant.
Hij heeft mijn dochter de muziek meegegeven, het gehoor alles, ze kan ook niet zonder.
Die twee hadden een geweldige band.
A.S Maandag 29-11 is zijn sterfdag en ze had zo graag gehad dat hij dit mee had kunnen beleven.
Dan is het gemis nog groter.
Vorige week zij ze ik ga Ben schrijven hij heeft ook een dochtertje, en misschien herkent hij een beetje mijn verhaal.
Haar wens is dan ook dat jij voor haar dochtertje een lied maakt en zingt.
Ze is gek op je omdat jij net als haar vader vast houdt aan je eigen stijl.
En bent wie je bent.
Ik weet niet of je dit ooit leest….maar ik als moeder na deze zware nacht kan misschien door jou een droom laten uitkomen.
Trouwens Ben…moeder en kind maken het goed nu..

Is ze niet mooi?
Lieve groet Marie- Anne

Mijn net geboren kleindochter Luna, is ze niet mooi?
Groetjes van een trotse oma.

Eindelijk na een heele lange tijd weer eens op stap geweest.

Mijn vriend had ineens na 12 jaar geen zin meer in mij, ja en je moet wat he?

Ik met mijn vriendin naar een kroeg gegaan waar ik had afgesproken met iemand van Hyves die ik via dat medium al lang kende.

Er was live muziek, twee gitaristen, helaas niet mijn smaak.

Ontzettende eentonige muziek (Jazz moet je van houden) die bij een etentje niet misstaat als achtergrond muziek maar niet in een kroeg thuis hoort.

De kroeg zat vol met mannen, oude kale nietszeggende mannen.

Getrouwd, gescheiden, eeuwige vrijgezel, ieder met zijn verhaal.

Toen ik een half uur binnen zat kwam de persoon van Hyves binnen.

We raakten aan de praat en binnen no time met meerdere mensen in gesprek.

M'n Hyves vriend had me eerder verteld dat hij gescheiden was maar nog wel bij zijn vrouw woonde om de kinderen.

Ik had zo mijn twijfels maar oke…..vrijheid, blijheid,

Tot zijn vrouw binnenkwam…zij elkaar kusten…en er geen sprake leek van scheiding.

Ineens kwam er vanaf een andere barkruk een scherpe vraag naar de Hyves persoon.

"Hoe kom jij aan al die leuke vrouwen?"

Hij "Oh die ken ik van Hyves," hij keek naar mij en verkondigde doodleuk dat hij al twee jaar verliefd op mij was, waar zijn vrouw bij zat!

Ik zag het gezicht van de vrouw helemaal betrekken en zag dat ze erg verdrietig werd.

Van binnen werd ik zooo boos dat ik er uit flapte dat haar man mij wijs had gemaakt dat ze gescheiden waren.

Ik zal niet snel dat gezichtje van de vrouw vergeten….zo geschokt en gekwetst!

Het enige wat ze nog kon zeggen was "Ohhhh..dat is nieuw voor mij!"

De Hyves persoon wist zich geen houding meer te geven en stond onbehagelijk te draaien.

Mijn vriendin en ik wisten trouwens ook niet waar te kijken op dat moment,

Ons avondje stappen was ineens niet zo leuk meer!

Waar zijn toch de leuke mannen, eerlijke spontane?

Teleurstellingen zijn er om rijker van te worden…maar of ik nog kan geloven in die echte mooie eenmalige liefde?

LEUKE, LIEVE, EERLIJKE MANNEN BESTAAN JULLIE NOG?

LOVE OF MY LIFE WHERE ARE YOU??